Czy słyszałeś kiedyś o elastomerach? Jeżeli nie, to namawiamy do przeczytania naszego artykułu

Czy słyszałeś kiedyś o elastomerach? Jeżeli nie, to namawiamy do przeczytania naszego artykułu

Na pewno mało kto słyszał o takim czymś jak elastomery. Jednocześnie, każdy z nas miał już z tym do czynienia.

Krótko rzecz ujmując jesteśmy w stanie przyznać, że elastomery to polimery. Polimery to związki o bardzo dużej masie cząsteczkowej oraz regularnej powtarzalnej budowie. Tego rodzaju związki zbudowane są z długich łańcuchów, które są stworzone z powtarzających się jednostek określanych jako merami.


Polimery jesteśmy w stanie podzielić na naturalne i syntetyczne.

Grabie wachlarzowe z tworzywa sztucznego XXL

Autor: Gardena
Źródło: Gardena

Te pierwsze są podstawowym budulcem żywych organizmów, przykładowo białko, celuloza lub kauczuk. Polimery syntetyczne są najważniejszym budulcem tworzyw sztucznych, a jednocześnie wielu różnorodnych produktów chemicznych, takiego rodzaju jak farby, lakiery czy kleje. Niektóre z polimerów syntetycznych skomponowano w ten sposób, by miały one umiejętność powrotu do swojej oryginalnej postaci, również po znacznych odkształceniach. Tym właśnie polimerem jest elastomer.

Posiada on oryginalną zdolność do odkształceń, może mieć ona nawet kilkaset procent.

Do elastomerów zaliczyć można np. kauczuki syntetyczne, czyli różnego typu gumy, silikony, neopren – z takiej substancji wytwarza się stroje dla nurków, generalnie dla osób uprawiających sporty wodne. Elastomer, jak powiedzieliśmy, ma umiejętność zmiany swoich wymiarów w momencie, jak poddaje się go naprężeniom rozciągającym, lecz również innym – ścinającym i ściskającym. Po tym następuje powrót do uprzednich wymiarów. Niektóre typy gum opartych na silikonowych kauczukach jesteśmy w stanie rozciągać o 1000 procent pierwotnych wymiarów bez obawy o zerwanie. Ta niezwykła zdolność elastomerów wynika z http://izolacjepiankowe.com.pl/elastomery-powloki-elastomerowe.html rawdę, są one usieciowanymi polimerami amorficznymi, posiadają one niską temperaturę zeszklenia, bardzo poniżej temperatury pokojowej.
Żeby elastomer mógł pozostawać stały ciałem w temperaturze pokojowej oraz posiadał właściwą dość dużą odporność na zerwanie, między jego cząsteczkami muszą zdarzać się silne, ale nie za bardzo oddziaływania, ponieważ zagwarantowują jego ciągłość w czasie zmian wymiarów pod wpływem naprężeń mechanicznych. Jeśli oddziaływania między cząsteczkami są zbyt słabe materiał będzie rozciągliwy, lecz nie będzie w stanie wrócić do uprzednich rozmiarów. Będzie faktycznie wyglądał jak plastelina.